Io

Jupiter I

   Io ( "EYE oh" ) to trzeci spośród największych księżyców Jowisza i piątym spośród nam znanych; jest  najbliższym z satelitów Galilejskich.  Io jest nieznacznie większy od Ziemskiego Księżyca.
        orbita:    422,000 km od Jupiter
        średnica: 3630 km
        masa:     8.93e22 kg

   Wymowa "EE oh"  jest również poprawna.

    Io były panną ukochaną przez Zeusa (Jowisza)  zamienioną w jałówkę przez zazdrosną Hera.

   Odkryty przez Galileusza  i Marius w 1610.

   Odwrotnie do innych księżyców zewnętrznego układu słonecznego , Io i Europa posiadają zbliżoną budowę do planet typu ziemskiego , głównie zbudowanych ze stopionych skał silikonowych . Ostatnie dane z Galileusza  wskazują że rdzeń Io zbudowany jest z żelazo promieniu wynoszącym przynajmniej 900 km.

   Powierzchnia Io jest zupełnie inna niż pozostałych ciał układu słonecznego. Była wielkim zaskoczeniem dla naukowców pracujących w programie Voyager . Spodziewali się kraterów takich jak na innych ciałach typu ziemskiego, i z ich liczby na jednostce powierzchni chcieli wyliczyć wiek Io. Jednak bardzo mała ilość kraterów pouderzeniowych znajduje się na Io (lewo). Zatem powierzchnia jest bardzo młoda.

   Oprócz kraterów Voyager 1 znalazł setki wulkanicznych calderas. Część tych wulkanów jest aktywnych! Zdjęcia z aktualnych erupcji z wysokimi na 300 km pióropuszami zostały wysłane przez Voyagery (prawa) i Galileusza (dół lewego zdjęcia na tej stronie) Może być to jedno z najważniejszych odkryć programu Voyager ;był to pierwszy prawdziwy dowód iż jądra innych "ziemskich" obiektów są nadal gorące i aktywne. Materiał wylatujący w trakcie erupcji na Io zawiera pewne ilości siarki lub dwutlenku siarki . Erupcje wulkaniczne ulegają szybkim zmianom. Po czterech miesiącach pomiędzy przybyciami sond Voyager 1  i Voyager 2  pewne z nich zostały zastopowane a inne rozpoczęły erupcje. Złoża otaczające wyloty również zmieniły się pod względem wizualnym..

   Ostatnie obrazy otrzymane przez NASA przy użyciu Infrared Telescope Facility w Mauna Kea na  Hawajach pokazały nową bardzo dużą erupcję (prawo). Blisko Ra Patera widziany HST zaobserwowało nową cechę. Zdjęcia z sondy Galileusz również pokazuje wiele zmian, które miały miejsce od ostatniej wizyty Voyagera. Te obserwacje potwierdzają iż powierzchnia Io jest bardzo aktywna.

   Io posiada zadziwiające wręcz zróżnicowanie terenu : głębokie na kilka kilometrów kratery, jeziora stopionej siarki (poniżej na po prawo), góry które nie wydają się wulkanami (lewa), rozlewiste potoki, długie wypełnione lepką cieczą (siarka wulkaniczna?) i wylotów wulkanicznych. Siarka i jej mieszanki posiadają szeroką gamę kolorów które to są odpowiedzialne za  wielobarwny wizerunek Io.

   Analizy zdjęć z sondy Voyager pozwoliły naukowcom wysnuć pogląd iż potoki lawy płynące po powierzchni Io to właściwie różnorakie mieszaniny stopionej siarki.  Jednakże kolejne badania gruntu przy użyciu podczerwieni wykazały iż jest on zbyt gorący dla płynnej siarki. Obecna jedyna teza mówi iż lawa  składa się ze  stopionych  skał silikonowych. Ostatnie obserwacje HST wykazały że materiał może być bogaty w sód, lub może znajdować się tam różnorodny materiał w różnych regionach.

   Najgorętsze miejsca na  Io osiągają temperaturę wysoką na 2000 K, choć średnia jest dużo niższa i sięga około 130 K. Te gorące miejsca są głównymi punktami  mechanizmu utrat ciepła na Io.

  Energia występujące w tych wszystkich procesach najprawdopodbniej bierze się z interakcji pływowych pomiędzy Io, Europa, Ganymede i  Jowiszem. Te trzy księżyce zamknięte są w orbitach rezonansowych z tym że Io orbituje dwa razy dla każdego orbitowania Europy zaś Europa orbituje dwa razy dla każdego orbitowania Ganymede Chociaż Io jak Ziemski Księżyc zawsze zwraca się w tę samą stronę co planeta efekt działąnia Europy i Ganymede  powoduje że satelita się nieco trzęsie. To trzęsienie  rozciąga i gnie Io  na 100 m (100 metrowa fala!) i wytwarza ciepło w ten sam sposób gdy ubrany w płaszcz wygina się w przód i w tył . 

   Io również przechodzi w poprzek pola magnetycznego Jowisza, wytwarzając w ten sposób wyładowania elektryczne. Choć małych w porównaniu do ogrzewania pływowego może nieść więcej niż  1 trillion watów. Również zrzuca część materiałów z Io  które tworzą which forms a torus intensywnego promieniowania wokół Jowisza.  Części uciekające  z  torus są częściowo odpowiedzialne za niezwykle magnetospferę  Jowisza.

   Ostatnie dane z z Galileusza pokazują iż Io posiada własne pole magnetyczne jak Ganymede.

   Io posiada cienką atmosferę zbudowaną z dwutlenku siarki i być może innych gazów.

   Odwrotnie do innych Galilejskich satelitów, Io nie ma w ogóle lub posiada śladowe ilości wody . Stało się tak ponieważ Jowisz we wczesnej ewolucji układu słonecznego był prawodopodbnie tak gorący iż doprowadził to wyparowania wszystkich wodnych elementów z Io

Więcej na temat Io 

Zagadnienia


Express to Europa

Contents ... Jupiter ... Thebe ... Io ... Europa ... Data Host

Bill Arnett; last updated: 2001 Jan 10
Hotele w Polsce - Hotele zakopane opinie - Sms hosting
oferty pracy > praca
hosting > domeny